Faiq Balabəyli

Yaxud BAR VERƏN AĞACA ATILAN DAŞ

Son günlər xalq artisti Nurəddin Mehdixanlıya qarşı amansız bir müharibə elan olunub. Illərdi səhnədə onlarla yadda qalan rolların təkrarsız ifaçısına, xalq artistimizin təbirincə desək, “Allahsızlar”  sənətkarın ad gününün tamamında ona iyrənc bir hədiyyə göndərib.Aktyoru gözdən salmaq üçün onun Yaltada səhnəyə sərxoş çıxaraq, guya ki, adımızı batırmasından bəhs ediblər. Teatrın direktoru isə Azərbaycanın xalq artistinə töhmət verib. Bu, ümumilikdə teatrımızın adına bir töhmətdir ki, şəxsi zəmində incik düşəməni, teatrın direktoru ictimailəşdirib bu müstəviyə çıxarır. Hər halda, mən deyilənlərə yox, hadisələrə inanıram. O da məlumdur ki, Nurəddin Mehdixanlı Akademik Teatırda azsaylı aktyorlardandır ki, həqiqətən tamaşaçı sevgisi ilə əhatə olunub.

Adamın, kimsə gəlib qulağına pıçıldayıb ki, ayə, bəs niyə xəbərin yoxdu, Nurəddin Mehdixanlı bir-iki dəfə sizin otağınızın qarşısından keçədə kabinetinizin qapısına tərəf baxıb, köksünü ötürüb, sonra isə çıxıb kurilkada siqaret çəkib. Burdan belə məlum olur ki, onun sizin kürsünü zdə gözü var.İsrafil müəllim də çox həssas adamdır. Müəyyən müddət Nizami adına Ədəbiyyat muzeyinin direktoru vəzifəsində çalışıb, görüb, götürüb. Bilir ki, Azərbaycan reallığında belə hallar olur, kimsə kiminsə torbasını tikib, oyundan kənar vəziyyətdə saxlaya bilər. Elə ona görədə çox götür-qoy eliyəndən sonra bu qənaətə gəlib ki, “qara məni basınca, qoy qaranı mən basım”. Təsadüfdən də Nurəddin müəllim, qarayanızdı, baxmayaraq ki, əməllərində və səhnə fəaliyyətində üzqaraldıcı bir şey tapmaq mümkünsüz. Olsa-olsa, haqqı tapdanan həmkərlarının müdafiəsinə qalxıb, onların hüquqlarını teatırın rəhbərliyi tərəfindən pozulmasına etiraz edib. Yox, əgər bu da olmayıbsa “neujelni” onun bir “çp”-si olmasın. “Çp”- dəki, xirtdəydən. Ama gərək həm də eləsi olsun ki, inandırıcı olsun. Çuğulçuların köməyinə güvənən teatrın direktorunun yadına düşeb ki, bəs bu yaxınlarda Yaltada Çexovun şərəfinə düzənlənən  festivalda uğurlu çıxışına baxmayaraq xalq artistinin fəaliyyətinə kölgə sakmaq olar. Təcrübə də özünü dpğruldan esuldan istifadə olundu: Nurəddin Mehdixanlı səhnəyə sərxoş vəziyyətdə çıxıb. Maraqlıdır, görəsən xalq artistimiz arağı “bomj”lar kimi tək içib, yoxsa onun “sabutilnik” həmkarıda olub” olubsa niyə ona töhmət elan olunmayıb? Özüdə niyə, hadisədən həftə yarım vaxt keçəndən sonra İsrafil müəllim bu qənatə gəlib ki, xalq artisti haqda mətbuata dezo ötürsün və onu ad gününün tamamında töhmətlə mükafatlandırsın? Bu bir rəhbər olaraq kollektivin təəssübünü çəkməkdir, yoxsa “günahkar” xalq artistinin açıqladığı kimi şəxsi incikliyinin təzahürüdür? Əgər doğrudanda bu təəssebkeşlikdirsə tüatırın bəzi aktyorlarının idarə və müəsisələrin, komitə və nazirliklərin qarşısında dilənçi kimi boyun bükdüklərini, bir qarın yemək və bir şüşə araq üçün sözün məcazi mənasında artistlik etdiklərini niyə görüb, fərqinə varmır?Suallar çoxdu, cavab isə yoxdur.

Mənim Nurəddin Mehdixanlını müdafiə etmək fikrim yoxdu, baxmayaraq ki, ona qarşı yönələn bu günkü haqsız basqıda onun bu medafiəyə ehtiyacı olsun ki var. Günahkara yerini göstərmək lazımdır. Elə tanıdığım xalq artistimiz də günahı üzə deyənlərdəndir. O, çuğulluq etməz, rəhbərin xoş təbəssümünə, “maladesi”nə görə nəinki,uzun illər bir yerdə “külüng vurduğu” həmkarını, eləcə də heç kəsi “baqaja” qoymaz. Maraqlı nüanslardan biri də odur ki,niyə teatırın Yaltada olan  əməkdaşlarından biri özündə cürət tapıb bu faktı təsdiq, yaxud inkar etmir. Kimdən çəkinirlərki, teatırın medere onsuzda oxu atıb. Görünür pıçıltı ilə qulaqlara xəbər ötürənlər, hayqırtı ilə haqqı etiraf etməyə güc tapmırlar.

Nə isə, qalmaqallı bir həftədə sona çatmaqdaırç Azərbaycan Respublikasının xalq artisti, kinomuzun Cavad Xanının bu ayın 5-də 55 yaçı tamam oldu. Onu təbrik edirik, və yazımı MİLLƏT VƏKİLİ Gülər xanım Əhmədovanın sevimli aktyorumuzu ad günü münasibəti ilə etdiyi təbrikdə içlətdiyi bir xalq deyimi ilə bitirirəm: MÖHKƏM OLUN, AĞAC BAR VERƏNDƏ ONA DAŞ ATAN ÇOX OLUR!”

 

Comments are closed.