Etatist.com/Çox gənc olsa da, fəallığıyla çoxlarımız onu tanıyırıq. “Gənclər” rubrikamızın bu dəfəki qonağı Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının Gənclər Təşkilatının sədri Pünhan İmamlıdır.

– Adətən biz qonaqlarımıza ilk öncə bu sualı veririk ki, seçdiyiniz təşkilatı niyə seçmisiniz? Yəni, Pünhan İmamlı nəyə görə VHP-ni seçib?

– Nəyəsə görə xüsusu bir seçimim olmayıb. Tanışlıqlar əsasında olub. Ümumiyyətlə VHP-yə getməyimin əsas səbəbi Samir Əsədlidir- onunla tanışlıqdır. Bir sözlə xüsusi bir səbəbim yoxdur. 2010-cu ildə partiyaya üzv oldum.

– Yəqin ki, partiyaya üzv olmamışdan qabaq da partiya ilə tanışlığın olub. Yəni tədbirlərini, işlərini izləmisən. Nə səni özünə cəlb etdi partiyaya üzv olmağa? Yəni, elə bir şey var yoxsa elə sırf tanışlığa görə?
– Mən yeni üzv olanda, təşkilatın sədri mənim qrup yoldaşım idi. Tədbirlərdə iştirak edirdik. O vaxtlar əsasən itirilmiş torpaqlarla bağlı tədbirlər edirdik. Biri Borçalı ilə bağlı olurdu, biri Dərbəndlə, biri Cənubi Azərbaycanla, biri Qarabağla. Elmlər Akademiyasından eləcə də partiyalardan, təşkilatlardan qonaqlar dəvət edirdik. Belə maraqlı tədbirlərin hamısında iştirak edirdim- fəal idim. 2012-ci ilin aprel ayında keçirilən, konfransda sədr seçildim.

– Sədr seçilməyində öz istəyin var idi?
– Əlbəttə istəyim var idi. Namizədliyimi vermişdim.

– Sən seçiləndən sonra gənclər təşkilatının fəaliyyətində nə yeniliklər olub?
– Mən seçildiyim ərəfədə Gənclərin Hüquqlarının Müdafiə Komitəsi (GHMK) var idi və bütün təşkilatlar orda birləşmişdi. Bizim fəaliyyət planımızda elə GHMK-nın üstündə qurulmuşdu. Eurovision ərəfəsində biz siyasi məhbuslarla bağlı 17 mart mitinqini təşkil etdik. 7 il sonra icazə aldıq və bizə 20-ci sahədə yer versələr də 2000 adam yığa bildik. Bu mitinq GHMK-nın, yəni bütün partiyalar Müsavat, AXCP, ACP, ADP kimi partiyalar və Nida, Dalğa, Azad Gənclik kimi digər müstəqil təşkilatların birliyi ilə təşkil olunmuşdu.

– Yadımdadı ki, o vaxt orda mitinqin sonunda problem yaranmışdı.
– Elə düşünülmüşdü ki, aksiya iki hissədən ibarət olsun. Mitinq hissəsindən sonra əyləncə hissəsində problem oldu. Musiqiçilərin etikadan kənardan ifadə işlətmələri onların əlinə bəhanə verdi və ara qarışdı.

– Hakimiyyət nümayəndələridə bunu mənəvi dəyərlərə uyğun olmayan bir addım kimi qiymətləndirdi. Niyə belə alındı? Təcrübə məsələsi idi yoxsa tamamilə başqa bir səbəb?
– Razıyam. Təcrübəli deyildik. Orda elə bir şey olmuşdu ki, AzTV işçiləri gec gəlmişdilər və yalnız yerdə bir pivə butulkasını çəkib xəbər yaymışdılar ki, onların istədiyi demokratiya budur. “Əllərində içki şüşələri” kimi şeylər demişdilər.

– Sən iştirak edirdinmi bu mitinqin təşkil olunmasında?
– 15 nəfər təşkilatçıdan biri idim. Soyuq havada 1 gecə yatmadıq, plakatları hazırladıq. O plakatların hamısı VHP-nin qərargahında hazırlanıb. Elə indidə ofisi olmayan təşkilatlara bizim akt zal açıq olur.

– Aksiyanın daha yaxşı təşkil olunması üçün nə çatmırdı?
– Doğrusu mən əyləncə hissəsinin olmasına qarşı idim, razı deyildim. Amma səs çoxluğu ilə qəbul olundu. Komitənin öz idarə heyəti var idi. 3-4 nəfər əleyhinə səs verdi. Mənim o vaxt səs verməyə hüququm yox idi. Hər təşkilatdan 2-3 nəfər iclasda iştirak edirdi və onlardan biri səs verə bilərdi. Səs çoxluğu ilə qəbul olundu və təcrübəsizlikdən belə sonlandı.
– Yaranan problemin kökündə nə dururdu? 

– Əyləncə hissəsi olmasaydı mitinq mükəmməl idi. Soyuq havaya, hakimiyyətin manelərinə baxmayaraq biz o qədər adam yığa bilmişdik. Ondan sonra da İctimai Palatanın mitinqləri oldu ondan sonra artıq əvvəlki səhvlər buraxılmadı. Təbii ki, onların təşkil etdiyi mitinq daha yaxşı olmalı idi. Çünki, onların təcrübələri böyükdür.

– Sabir Rüstəmxanlının xəttində əsas yeri millətçilik tutur. Millətçisən?
– Yox elə bir idealogiyam olmayıb. VHP millətçi partiya deyil. Millətçi deyilməyinin səbəbi Sabir Rüstəmxanlının DAK-ın həmtəsisçisi olması, həmdə partiyaya sədrlik etməsidir. Bir dəfə məndən bir nəfər soruşdu ki, bəs şəkildə niyə bozqurd tuturlar? Mən cavab verdimki o DAK-ın tədbirlərinin şəkilləridir. Təbii ki, VHP-də də var millətçilər.

– Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası bir qədər məna kəsb edən məfhumdur. Bütün bu qaydalara partiya daxilində riayət olunurmu?
– Mən görməmişəm ki, hansısa idealogiyaya görə ayrı seçkilik olsun. Bizdə sağçı da var, solçu da var, liberal da, millətçi də. Rahat şəkildə anlaşa bilirlər və heç vaxt bu məsələ ilə bağlı problem görməmişəm.

– Bəs necə mühafizəkarsan, ya necə?
– Orta. Nə sırf mühafizəkar deyiləm, nə də tam liberal.

– Mənə sənin iqtidara baxışın maraqlıdır. 
– İqtidarın fəaliyyəti göz qabağındadır. Ortada bir prosses gedir və biz gənclər bu prossesin hərəkət verici qüvvəsiyik. Hakimiyyət təzyiq göstərir. Məsələn, hər mitinqdən sonra bizi universitetdə prorektorlar çağırırdı və deyirdi ki, “mitinqə niyə gedirsiz?”. Sonra Həbslər. Nigar Yaqublunun həbsi. Hamıya aydındır ki, bundan qabaq da nə qədər oxşar hadisələr olub. Məlum məsələdir ki, hakimiyyət qorxur.

– Nədən qorxur hakimiyyət?
– Təbii ki, öz hakimiyyətini itirməkdən qorxur. Qorxmasaydı, bir qadının qabağında aciz qalıb onu həbsə etdirməzdi. Mən belə düşünürəm ki, zaman artıq yetişib. 1-2 ilə vaxt gələcək. İnsanlarda artıq oyanma var. Bunun da səbəbi mətbuatdır. Son zamanda beynəlxalq mətbuatda da Azərbaycanla bağlı məlumatlar verilir. Əsasən də internet. Bölgələrə çıxa bilməməyimizin səbəbi də orda internetin olmamasıdır.

– Sən özün Şəkilisən. Şəkidə bildiyim qədəri ilə insanlar fəaldılar.
– Elədir. Şəkidə VHP-nində, Müsavatında, AXCP-nində rayon şöbələri var. Şəki elə əvvəldən fəal olub. Şəki bu cəhətdən aktivdir.

– Mütaliyə edirsən? Və ən çox nə oxuyursan?
– İndi hal hazırda dünya ədəbiyyatı oxuyuram. Paulo Coelho “Kimyagər” əsərini oxuyurdum, onu bitirdim.

– Bəs yerli?
– Yerli o qədərdə cəlbedici deyil. Amma belə müasirlərindən Seymur Baycan və Əli Əkbərin kitablarını oxumuşam.

– Fikrin nədir onlar haqında?
– Normaldır. Onlarında məqsədi cəmiyyəti oyatmağa çalışmaqdır.

– Əli Əkbərin əsərlərində cəmiyyəti happy wheels demo oyadası hansı tutum sənə təsir edib?
– Bayaq dediyim aspektdən yanaşsaq, müəyyən şeylər var ki, cəmiyyət onları qəbul etməyə bilər. Onlar haqqında yazılan yazıları da görürsüz. Amma Əli Əkbər “Sarı Gəlin” əsərində Azərbaycanda ayrı-ayrı hakimiyyəti olanların obrazını yaradıb. Kimin hansı yolla deputat və nazir olması barədə yazır. Belə şeylər oxuyub onu başa düşən adam üçün var. Amma onunla da razıyam ki, çoxları onu qəbul etmir.

– Səncə bu ölkənin düzəlməyində gənclərin rolu nə olacaq?
– Gənclərin rolu ilk növbədə yenilik olacaq. Gənclər təbii ki, yeniliyin tərəfdarıdır. Mitinqlərdən götürsək, əvvəllər “azadlıq”, “istefa” şüarlarından başqa şüarlar olmurdu. Amma, indi daha kreativ şüarlar səslənir. Mən əvvəllər də demişəm bunu, indi də deyirəm əgər mitinqlərə çox adam cəlb etmək istəyirsənsə, müxtəlif təbəqələrə ünvanlanan şüarların olmalıdır. Tutaq ki, sən müəllimlərin maaşı ilə bağlı nəsə yazmısan, bir müəllim bunu gedib başqalarının da yanında deyəcək və sabah mitinqdə 1 yox 5 müəllim iştirak edəcək.

– Gənclər bu ölkəni düzəldə biləcək gücə sahibdirlərmi?
– Əlbəttə. Hazırda xaricdə təhsil alanların da sayı çoxdur. Xaricdə təhsil alıb, gəlib burda işsiz qalırlar. Sırf mübarizə apardıqları üçün iş tapa bilmirlər. Partiyaların birləşə bilməməsinin səbəbi, müstəqil gənclərin fikrində vahid namizədlərin olmasıdır. Yəni, bugün İctimai Palata seçkiyə vahid namizədlə getməyəcəksə, o, partiyalardan kənarda olan müstəqil gəncləri itirəcək. VHP-də İctimai Palatanın üzvüdür və biz də vahid namizədin olmasını istəyirik.

– Sən vahid namizədə səs verəcəksən?
– Mənim partiya mənsubiyyətim var. Əgər İctimai Palata vahid namizədlə getməyəcəksə o zaman biz VHP-nin namizədinə səs verəcəyik.

– Belə bir vəziyyət ola bilərmi ki, gənclər bütün bu siyasi prosseslərdən kənarlaşaraq özlərinə xas, yəni sırf gənclərin olduğu təşkilatın ətrafında birləşib siyasi prosseslərə diktə edələr? Sən buna inanırsan?
– Birdən-birə belə şey ola bilməz. Gənclər birləşib özlərinə gənc bir lider seçərək onun ətrafında birləşəcəklər. Mən belə düşünürəm.

– Gənclər birləşməlidir və sözlərini bir yerdə deməlidir ki, hər kəs onları dinləməyə məcbur olsun. Bunu etmək üçün hansı addımlar gərəklidir? 
– Bunu etmək hər təşkilatın öz üzərinə düşür. Öz auditoriyalarını birləşdirməlidirlər. Müttəfiqlər yaratmaq lazımdır. GHMK-nın əsas missiyası o idi ki, gənc siyasi məhbuslar azadlığa buraxılsın. Azadlığa buraxıldıqdan sonra GHMK işini dayandırdı. Bundan sonra biz təklif etdik ki, birlik yaradaq. Gənclərin birliyini yaradaq. İndi hal-hazırda danışıqlar gedir. Əgər razılıq olsa gənclərin yeni bir birliyini yaradacağıq.

– Kim aparır bu danışıqları?
– İlk təklifi biz vermişik. Ümid partiyası dedi ki, onlar da bunu istəyir.

– Birliyin formatı nə olacaq?
– Məqsədimiz sadəcə qüvvələri bir yerə yığmaqdır. Ümumi prossesə əlavə güc qatmaq.

– 2013-də Azərbaycanda dəyişiklik olacaq?
– Ən azından inanıram (gülür). Müxalifət vahid namizədlə getsə inanıram. Amma ayrı-ayrı olsa yox.

– Pünhan İmamlı 2013-cü ildən nə gözləyir və nə istəyir?
– Pünhan İmamlı onu istəyir ki, Azərbaycanda demokratik, insan hüquq və azadlıqlarına hörmət edib, onu qoruyan, insanların yaxşı yaşamasına şərait yaradan bir rejim formalaşsın. Məsələn, mən Bakı Dövlət Universitetinin jurnalistika fakültəsinin 4-cü kursunda oxuyuram. Mən universiteti bitirdikdən sonra harda işləyəcəyimi düşünə bilmirəm. Mən belə düşünürəm ki, bu hakimiyyətin apardığı siyasətlə mən iş tapmayacam.

– Bəs niyə bunun həllini partiyada görürsən? Niyə özündə yox məhz partiyada görürsən?
– Özüm tək bir şey edə bilmərəm.

– Yəni niyə özünün yaradacağın müstəqil təşkilatda deyil, ancaq partiyada görürsən?
– Mən ümumiyyətlə ayrı-ayrı təşkilatların çox olmasının tərəfdarı deyiləm. Bir təşkilat olsun hamı orda olsun.

– Gənclərin bir qismi mübarizə aparmaq üçün çıxış yolunu partiyalarda görürlər, belə deyək onlar üçün partiyaya sığınmaq, arxalanmaq və iş görmək daha asan və cəlbedici görünür bunu müstəqil olaraq etmək çoxmu çətindi?
– Mənim istəyim budur ki, insanları bu günə qoyan rejim dəyişsin. Hakimiyyət dəyişsin. Hər hansı bir müstəqil təşkilatın rejimi devirmək şansı yoxdur. Heç olmasa partiyaların birləşib birgə mübarizə aparacağına inanırsan.

– Axı 20 ildə heçnə dəyişmədi…
– Amma ötən 20 illə müqayisədə, indiki şərait də bir deyil. Gənclər ona görə siyasi partiyalara gedir ki, 20 ildir bir şey olmurdusa indi biz onların qüvvəsinə qoşulaq ki, nəsə olsun. Yenə də deyirəm, niyə vahid namizəd? Çünki, onsuz da bu ölkədə qanuni seçki saxtalaşdırılır. Aydındır ki, dövlət müəssisələrində işləyənlər məcburi səsverməyə göndərilir və iqtidara səs verirlər. Ona görə, biz ayrı-ayrı seçkiyə gedib səslərimizi bölsək yenə də heçnə olmayacaq. Buna görə də bizə vahid namizəd lazımdır.

– Səncə yeni mübarizə üsulu nə olmalıdır?
– Gənclər sektorunda biz hədəf qruplarını müəyyənləşdirməliyik və hədəf qruplarını cəlb etmək üçün müxtəlif vasitələrdən istifadə etməliyik. Bu xüsusən sosial media ola bilər. Fikirlərimizi gənclərə çatdırmalıyıq. Bayaq da dediyim kimi, onların fikirləri ilə razı olmasaq da onların düşündüyü kimi hərəkət etməliyik ki, bizim ardımızca gəlsinlər. Onlarda inam yaratmalıyıq.

– İnam üçün ideya lazım deyil?
– Əsas məqsəddir. Məqsədi onlara çatdırmaq lazımdır. Bu aydın məsələdir ki, sənin istədiyini istəyən çox gənc var. Onlara inanıb ardınca gedə biləcəyi biri lazımdı.

– Hansı gənclər təşkilatları ilə əlaqələriniz var?
– Bütün gənclər təşkilatları ilə. AXCP-nin gənclər komitəsi, Müsavatın gənclər təşkilatı ilə, Nida ilə, Azad Gənclik ilə, Dalğa ilə və s.

– Münasibətləriniz necədir?
– Normal. Heç bir problemimiz yoxdur Tədbirlərimizə gəlirlər. Biz onların tədbirlərində iştirak edirik.

– Son olaraq cəmiyyətə mesaj vermək istədiyin sözlər varmı?– Görə bilən hər insan bilir ki, ölkədə vəziyyət necədir…Bütün insanların hüquqları əllərindən alınıb. Mətbuata qarşı blokadalar qoyurlar. İnsanların ayılmaması üçün hər şey edirlər. İnsanlar isə maaş üçün şərəflərini satırlar. Sadəcə vicdanlarının səsinə qulaq assınlar və nəyin nə olduğunu düzgün müəyyənləşdirsinlər.

http://etatist.com

Comments are closed.