Ibrahim  Quliyev
VHP-nin İdeologiya Şöbəsinin müdiri

Milli Şuranın vahid namizədi ümidsizlik sindromunu dağıtdı

Rusiya prezidenti Vladimir Putinin Azərbaycana səfərindən sonra ölkə ictimaiyyətində  yaranan siyasi durğunluq yavaş –yavaş öz yerini aktiv ictimai-siyasi münasibətlərə verməkdədir. Açıq etiraf edək ki, həmin səfərdən sonra hətta peşəkar siyasi dairələrdə də bir inamsızlıq və etimadsızlıq müşahidə olunurdu. Xüsusən, Milli Şuranın sabiq namizədi Rüstəm İbrahimbəyovun Rusiya vətəndaşlığından xilas ola bilməməsi, əvəzində Rusiya XİN-in nümayəndəsinin məşhur kinossenaristin ikili vətəndaşlığına son qoyulması prosesinin 2014-cü ilə qədər uzanacağını bildirməsi, “Milyarderlər İttifaqı”nın gurultusunun əvvəlki tempdə eşidilməməsi cəmiyyətdəki pessimist əhvali-ruhiyyəni gücləndirməklə bərabər, ölkə insanlarını talelərilə barışmağa sövq edirdi. Hətta müxalifət haqqında “problemli adamın qəsdən ortaya atılması”, “düşünülmüş qaydada seçkiləri poizmağa xidmət edən addımlar atılması”, “hakimiyyətlə gizli sövdələşmələrə gedilməsi” və s. tipli ittihamların irəli srülməsinə rəvac yaranmışdı. Lakin Milli Şuranın son anda düzgün və qətiyyətli qərar verməsi – Azərbaycanın tanınmış ziyalısı, cümhuriyyət dövrü tariximizin ən istedadlı araşdırıcısı, cəsarətli alim və siyasətçi Cəmil Həsənlini  vahid namizəd kimi irəli sürməsi cəmiyyətdəki bütün çaşqınlığa son qoydu.

Təbii ki, Azərbaycan müxalifətinin bir araya gəlməsində,Milli Şuranın formalaşmasında və belə bir düzgün qərar qəbul etməsində ağsaqqal azərbaycanlının, dünyaca məşhur rejissor Rüstəm İbrahimbəyovun böyük zəhmətini danmaq olmaz. Biz seçkidə hansı nəticəni əldə etməyimizdən asılı olmayaraq, Azərbaycanın geniş müxalif cəbhəsində birlik və monolitliyin formalaşmasına görə əbədi olaraq Rüstəm müəllimə minnətdar olmalıyıq. Amma bir həqiqət də var ki, Rüstəm müəllimin beynəlxalq əlaqələrinin nə qədər geniş və hərtərəfli olmasından asılı olmayaraq, bu böyük ziyalı beynəlxalq aləmin diqqətini seçki öncəsində  Milli Şuraya və bütövlükdə müxalifətə cəlb edə bilməmişdi.  Bunun səbəblərini isə uzaqlarda deyil, böyük kinorejissorun Rusiya ilə ilişkilərində axtarmaq lazım idi. Açığını desək, Rusiyada vətəndaşlıq hüququ qazanmış Rüstəm müəllimə Qərb etibar etmədiyi və bir qədər ehtiyatla yanaşdığı üçün seçkilərin nəticələri də ona bir o qədər maraqlı görünmürdü. Onların təsəvvüründə ikinci Rusiyaya bağlı adamın hakimiyyətə gətirilməsi üçün çalışmaq bihudə yerə zəhmət çəkmək idi. Ancaq Putinin Bakı səfəri və bu səfərin bir sıra kartların açılmasına şərait yaratması, üstəlik, bu səfərdən sonra İlham Əliyevə problem yaratmamaq məqsədi ilə Rüstəm müəllimin ikili vətəndaşlığı ilə bağlı problem   Rusiyanın heç özü də istəmədiyi  bir halda Azərbaycandakı siyasi proseslərə yeni impuls verdi. Əgər Azərbaycan hakimiyyətinin ideoloqları Rusiyanın dövlət başçısının Azərbaycan səfərinin belə bir əks-reaksiya verəcəyini əvvəlcədən hesablasaydılar, buna öncədən razılıq verməzdilər.  Bunu hakimiyyət indi-indi başa düşməyə başlayıb. Cəmil Həsənlinin sənədlərinin MSK-ya təqdim olunmasından dərhal sonra İlham Əliyevin hərbi qulluqçuların maaşlarının, müharibə əlillərinin və şəhid ailələrinin təqaüdlərinin artırılmasına göstəriş verməsi vəbütövlükdə dövlət sektorunda çalışanların maaşlarının 10 faiz yüksəldilməsi  barədə sərəncam imzalaması məhz hakimiyyətin şok keçirməsi ilə bağlıdır. Biz bu yerdə qətiyyətlə deyə bilərik ki, bu maaş artımına sərəncam verilməsi Milli Şuranın xidmətləri sırasında sayılmalıdır. Vəziyyət gərginləşdikcə hakimiyyətdən daha çox belə addımlar gələcək.  Amma bir şeyi də nəzərə almaq lazımdır ki, İlham Əliyev dövlət büdcəsindən maaş və təqaüdlərin artırılması üçün vəsait ayrılmasını öz adı ilə bağlayır, əslində, dünyanın heç bir yerində bu tipli addımlar prezidentə bağlanmır. Dövlət onun üçündür ki, yol çəksin, körpü salsın, əhalinin maddi durumunun yaxşılaşdırılmasının qayğısıa qalsın. Azərbaycanda isə belə bir situasiya yaranıb ki, sanki bu işlərin hamısını prezident təkbaşına yerinəyetirir. Eləysə, bu boyda məmurlar ordusuna nə ehtiyac.

Bu gün hakimiyyət təşviş içindədir və bu hakimiyyətin maliyyə oliqarxları təbii ki, dünənində və bu günündə ləkə tapıb “Lider” kanalında məzhəkə obyektinə çevirə bilməyəcəkləri  Cəmil Həsənlini fiziki cəzaya məruz qoymağa çalışacaqlar. Artıq belə bir addim atılıb da. Professor evinə gələrkən yuxarı mərtəbədən üstünə tərkibi məlum olmayan maddə atılıb.  Amma bir həqiqət də var ki, bundan sonra hakimiyyətin istənilən addımı müxalifətin xeyrinə olacaq. Çünki qəzəb daha böyük səhvlərə yol açır.

London bütövlükdə Qərb deməkdir

Qərb bu günə qədər Azərbaycandakı seçki proseslərinə nə qədər laqeyd yanaşırdısa, Milli Şuranın Cəmil müəllimin simasında yeni  vahid namizədinin müdafiəsində bir o qədər fəal görünür. Əslində, Qərbi Azərbaycan hakimiyyətininbu günəqədərki məntiqsiz manevrləri bezdirib.  Bir gün İranla düşmən mövqeyində dayanıb, sabah İranın qoltuğuna girmək, yaxud əvvəl Rusiya prezidenti haqqında ağlagəlməz ifadələr işlədib, sonra onun Azərbayacana bir-iki günlük səfəri üçün 30-40 milyard xərcləmək  ölkənin xarici siyasətinin əhvali-ruhiyyə üzərində qurulduğunu göstərir.  Bütün dünyanın gözü qarşısında zor-güc Putini Azərbaycana dəvət etmək və ictimaiyyətə bəlli olan müqavilələrə qol çəkmək Qərbin Qafqazda strateji planlarının reallaşmasının qarşısına sədd çəkir. Buna görə də ABŞ və Norveç səfirlərinin Milli Şuranın vahid namizədi ilə təcili görüşməsi, üstündən Milli Şuranın bir sıra rəhbərliyi ilə birgə Cəmil Həsənlini təcili Londona çağırması yeni namizədin simasında Qərbin hədəfə düşdüyünü təsdiqləyir. Cəmil Həsənlinin 20 illik Azərbaycan başçılarından fərqli olaraq, Rusiya ilə hər hansı gizli əlaqələrinin ola bilməsi mümkünsüzdür. Qərb bunu çox yaxşı başa düşür və onu da bilir ki, C.Həsənli seçiləcəyi təqdirdə Rusiya Azərbaycana öz vassalı kimi baxa bilməyəcək.  Amma buradaca onu da qeyd edək ki, Rusiyanın Azərbaycana təsir imkanları da azlmaqdadır. Çünki bu təsirlər indiyədək  ancaq yuxarılardan olub, aşağıdan, yəni xalqın içərisində bu ilişkiləri formalaşdıra bilməyib.  Demək hal-hazırda Rusiyanın Azərbaycandaki proseslərə təsir etmək imkanı da sıfıra bərabərdir. Üstəlik, Milli Şuranın vahid namizədlə bu seçkilərə qatılması Azərbaycanda xalq və xarici qüvvə tandemini üz-üzə gətirib. Təbii ki, Qərbin Yaxın Şərq projesində də bu faktor önəmli yer tutur. Bu mənada London görüşləri bir çox məsələləri tam açıqlığı ilə ortaya qoyacaq. Həm də bu görüşlərə bir ölkənin, yəni Ingəltərənin Azərbaycandakı seçkilərə münasibəti kimi yox, bütövlükdə Qərbin münasibəti kimi baxmalıyıq. 

Comments are closed.